وَ شَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَيْناءَ تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ وَ صِبْغٍ لِلْآكِلِينَ « 1 » و نيز درختى كه از طور سينا درآمد و روغن زيتون بار آورد و نان خورش مردم گردد ( با آن آب پرورش داديم ) زيتون « 2 » از خانوادهء اولئاسه تركيب شيميايى : در ميوهء زيتون وجود گلوگزيد اولئو روپه‌ئين « 3 » و روغن چرب تأييد شده است . برگ‌هاى زيتون براى پايين آوردن قند خون مؤثر بوده است . عصارهء آبى برگ‌هاى زيتون فشارخون را پايين مىآورد و نوعى از تركيبات كولين مىباشد ، به‌علاوه يك لاكتون غير اشباع ، النوليد « 4 » و الئوروپئيك اسيد « 5 » وجود دارد . در برگ آن كمى مواد قندى ، تانن ، موم ، اسيد گاليك دمانيت وجود دارد . هفتاد درصد روغن زيتون اولئين مخلوط با پالمتين است بعلاوه زيتون فيتوسترول است كه باعث كم شدن چربى خون مىگردد . خواص درمانى : از روغن زيتون به صورت پرورده و خام استفاده مىشود ولى بيشتر از خواص طبّى ميوهء آن بهره‌بردارى مىشود . چنان‌چه گفته شد برگ آن پايين آورندهء فشارخون بوده براى اين كار 20 تا 30 عدد برگ زيتون را در دو ليوان آب جوشانده سه مرتبه در روز استفاده مىكنند . اين دستور براى كم شدن اسيد اوريك خون نيز مؤثر است . از پوست درخت زيتون به‌عنوان تب‌بر به جاى گنه‌گنه يا كن‌كينا استفاده مىشود . ضماد ميوهء زيتون براى شوره و پوسته‌ريزى سر مؤثر است . روغن زيتون بهترين مليّن براى كسانى است كه به علت كم‌كارى كيسهء صفرا مبتلا به يبوست مىباشند براى درمان اين‌گونه افراد بهتر است شب هنگام موقع خواب يك قاشق غذاخورى ميل نمايند . درباره اثرات غذايى - درمانى زيتون حضرت على ابن موسى الرضا ( ع ) مىفرمايند « 6 » :

--> ( 1 ) - آيه 19 سوره مؤمنون ( 2 ) - OLEA FERUGINEA ( 3 ) - OLEUROPEIN ( 4 ) - ELENOLIDE ( 5 ) - OLEUROPEIC ACID ( 6 ) - قال نعم الطعام الزيت يطيب النكههّ و يذهب بالبلغم و يشد العصب و يصفى اللون و يذهب بالوصب و يطفى